![\"\"](\"https:\/\/jgf.org.za\/wp-content\/uploads\/2021\/08\/JodieGroener280_Fotor.png\")
<\/p>\n
Jodie Groener<\/strong><\/p>\n Die vyf-en-twintigjarige Jodie Groener werk tans as ontvangsdame in Humansdorp, maar \u2019n ietwat \u201cambisieuse streep\u201d maak dat sy nog die w\u00eareld vol wil reis en baie wil skryf. Sy het in die Oos-Kaap grootgeword en was vir \u2019n rukkie \u2019n nuusleser op Kouga FM. Jodie skryf kortverhale en geniet dit ook om haar hand aan historiese fiksie en rubrieke te waag.<\/p>\n In 2015 het sy nasionale kleure in die uitvoerende kunste verwerf en kort daarna het sy skerm as \u2019n sportsoort opgeneem. Ook hierin het sy tot op internasionale vlak uitgeblink en, hoewel sy dit vir \u2019n wyle moes staak as gevolg van befondsing, getuig haar prestasie van deursettingsvermo\u00eb in alles wat sy aanpak.<\/p>\n Jodie s\u00ea dat sy haar voorgeneem het om gemaklik te voel met wat ook al die uitkoms van haar aansoek vir die Kommadagga-slypskool sou wees. \u201cMaar toe die tyd aanbreek dat die organiseerders moes besluit wie vanjaar gekies sou word, was ek \u2019n senu-bol.\u201d<\/p>\n Sy glo dat die slypskool nie net haar skryfwerk na \u2019n volgende vlak gaan neem nie, maar dat dit ook haar denke oor skrywerskap gaan verruim. \u201cWoorde kan nie beskryf hoeveel die geleentheid vir my beteken nie. Dit gee my geweldige hoop.\u201d<\/p>\n Whaden Johannes<\/strong><\/p>\n Whaden Johannes is \u2019n \u201ctrotse produk\u201d van Mamre. Hy is betrokke by verskeie projekte in sy omgewing en sy grootste uitdaging is om leierskap in sy gemeenskap te bevorder: \u201cEk probeer inspireer deur, waar nodig, meer te doen as wat verwag word.\u201d Hy het \u2019n loopbaan van 10 jaar in die vermaaklikheidsbedryf agter die blad en het onlangs besluit om ernstig op skryfwerk te fokus.<\/p>\n Whaden het \u2019n voorliefde vir stories wat deur \u201csociety<\/em> gesien word as myths<\/em>\u201d. Hy was in ekstase toe hy die nuus kry dat hy vir die Kommadagga-slypskool gekeur is. \u201cEk wou nog altyd in \u2019n spasie wees met like-minded<\/em> mense, in di\u00e9 geval skrywers.\u201d<\/p>\n Vir Whaden l\u00ea die waarde van \u2019n ondervinding soos hierdie daarin dat aspirantskrywers mekaar kan inspireer en voed \u2013 dat hulle by mekaar kan leer: \u201cIn my kort lewe het ek geleer om nie te veel vooruit te kyk na dinge nie; ek lewe elke dag voluit. Hierdie projek gee my ook die geleentheid om nuwe vriende te maak en nuwe werk te skep.\u201d<\/p>\n Anna-Karien Otto<\/strong><\/p>\n Anna-Karien Otto skryf in Afrikaans en Engels. Sy het in Grahamstad (nou Makhanda) grootgeword, \u201comring deur briljante, eksentrieke karakters\u201d. Sy is opgelei as \u2019n spraak-en-drama-onderwyser en het voorheen as subredakteur gewerk. Tans krap sy haar potjie as vryskutskrywer in die Paarl. \u201c\u2019n Verblyf van twee maande in Graaff-Reinet het my passie vir die kookkuns laat ontvlam,\u201d s\u00ea sy. \u201cEk het kosrubrieke begin skryf wat op my webwerf verskyn.\u201d<\/p>\n Sy was oorstelp deur die nuus oor haar keuring vir die Kommadagga-slypskool: \u201cSkryf is \u2019n eensame bedryf en dit is ontmoedigend om sonder leiding artikels uit te stuur en dan dikwels geen terugvoering te ontvang nie. Die kontak met ander skrywers is vir my goud werd. En om deur iemand soos Rachelle Greeff gementor te kan word, was nog altyd \u2019n droom. Maar hierdie keer gaan die droom waar word!\u201d<\/p>\n As kind het Anna-Karien die skrywer Jan Rabie geken en tydens \u2019n kuier by Rabie ook vlugtig vir Jakes Gerwel ontmoet. \u201cWat hierdie twee groot geeste gemeen gehad het, was \u2019n diep liefde vir Afrikaans.\u201d Anna-Karien vertel van \u2019n skooltoer deur die Karoo waartydens sy en haar skoolmaats die Walter Battiss-museum in Somerset-Oos besoek het: \u201cOorkant die museum is Jakes Gerwel se pragtige ou huis en dit het \u2019n indruk op my gemaak toe ek dit die eerste keer sien. Ek voel bevoorreg dat hierdie brose skakels \u2019n soort sirkel kan vorm wat tydens die Kommadagga-slypskool voltooi gaan word.\u201d<\/p>\n Daylen Tobias<\/strong><\/p>\n \u201cSkryf is die masjien wat my aan die lewe hou,\u201d s\u00ea Daylen Tobias, \u2019n negentienjarige inwoner van Gansbaai. \u201cMy passie vir skryf het reeds in my kinderjare begin toe ek oor my vakansies moes skryf.\u201d<\/p>\n Daylen is tans besig om Wiskunde en Fisiese Wetenskappe aan te durf met die oog daarop om tydens vanjaar se eindeksamen beter punte daarin te behaal. Vir ontspanning skryf sy kortverhale en gedigte. Die tydskrif Kuier<\/em> het al van Daylen se kortverhale gepubliseer. \u201cEk is ook fanaties lief vir speurverhale, jeugromans en grillerige stories wat jou hare laat rys! Skrywers neem jou op reis en die w\u00eareld bestaan nie meer as jy ontvlug in fiksie nie.\u201d<\/p>\n Sy beskryf haar reaksie op die e-pos oor haar aansoek vir die Kommadagga-slypskool so: \u201cToe ek sien daar is \u2019n boodskap van Theo Kemp af, het my hart kliphard teen my ribbes gestamp. My o\u00eb het lank na die email<\/em> gestaar; ek was t\u00e9 onseker om dit oop te maak.\u201d Maar toe sy uiteindelik die moed bymekaarskraap om die boodskap te lees, was haar vriend Jakob daar om die vreugde te deel: \u201cEk kon nie help om kliphard te skree en op te spring nie. Jakob het ook ingeval, alhoewel hy nie geweet het wat aangaan nie. Ek moes twee keer seker maak ek is nie in droomland nie. En nou sit ek met onnodig stompgekoude naels.\u201d<\/p>\n Kenny Williams<\/strong><\/p>\n Kenny Williams beskryf homself as \u2019n doodgewone outjie wat al vir 32 jaar in die onderwys is. \u201cEk skryf al van skooldae af, maar het nog niks gepubliseer nie. Ek beplan egter om binnekort my eerste bundel uit te gee.\u201d Kenny skryf in AfriKaaps, meestal oor sy moeilike grootwordjare: \u201cEk is \u2019n Flatse boytjie wat in die hartjie van Afrikaans gebore is \u2013 die Paarl.\u201d<\/p>\n \u201cEk skryf wat ek wil en noem myself \u2019n \u2018vryheidskrywer\u2019 wat nie bang is om sensitiewe onderwerpe aan te vat nie,\u201d s\u00ea Kenny. Hy het al oor die 70 gedigte geskryf maar het hom deur Marita van der Vyver laat oortuig om hom in die vreemde waters van kortverhale te begeef omdat mens daarin wyer met woorde kan omgaan.<\/p>\n Die sukses van Kenny se aansoek vir die Kommadagga-slypskool is soveel te meer spesiaal omdat hy onlangs Zelda la Grange se Goeiem\u00f4re, mnr. Mandela<\/em> gelees het, waarin sy groot lof het vir Jakes Gerwel se bydrae tydens die Mandela-era: \u201cEk het weereens besef wat \u2019n reus Gerwel was, en nou word ek genooi deur die stigting wat sy naam dra. Die gevoel binne my is onbeskryflik.\u201d<\/p>\n Te midde van die Covid-19-pandemie, is daar nou weer \u2019n \u201chuppel in sy knuppel\u201d. Kenny grap: \u201cAfrikaans my nou! Afrikaans my vir altyd! Afrikaans my tot die kis sak!\u201d<\/p>\n","protected":false,"raw":"LitNet en die Jakes Gerwel Stigting bied \u2019n mentorskapprogram vir belowende Afrikaanse en Engelse skrywers aan. Die Kommadagga-slypskool is gemik op skrywers wat hulle met die kortkuns besig hou en is in lyn met die instansies se strewe om nuwe skryfwerk aan te moedig. Die naam van die slypskool verwys na die omgewing waar Jakes Gerwel grootgeword het. Rachelle Greeff, die bekende skrywer en dramaturg, sal as mentor optree. Belangstellendes wat op kortverhale, rubrieke, tydskrifstories, artikels of meningstukke fokus en nog nie voorheen \u2019n boek gepubliseer het nie, kan aansoek doen vir hierdie residensie te Paulet Huis.\r\n\r\nDie skrywers wat in 2021 gekies is om deel te neem:<\/strong>\r\n\r\n![\"\"](\"https:\/\/jgf.org.za\/wp-content\/uploads\/2021\/08\/whadenjohannes280_Fotor.png\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/jgf.org.za\/wp-content\/uploads\/2021\/08\/anna-karienotto280_Fotor.png\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/jgf.org.za\/wp-content\/uploads\/2021\/08\/daylentobias280_Fotor.png\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/jgf.org.za\/wp-content\/uploads\/2021\/08\/kennywilliams280_Fotor.png\")
<\/p>\n\r\n\r\nJodie Groener<\/strong>\r\n\r\nDie vyf-en-twintigjarige Jodie Groener werk tans as ontvangsdame in Humansdorp, maar \u2019n ietwat \u201cambisieuse streep\u201d maak dat sy nog die w\u00eareld vol wil reis en baie wil skryf. Sy het in die Oos-Kaap grootgeword en was vir \u2019n rukkie \u2019n nuusleser op Kouga FM. Jodie skryf kortverhale en geniet dit ook om haar hand aan historiese fiksie en rubrieke te waag.\r\n\r\nIn 2015 het sy nasionale kleure in die uitvoerende kunste verwerf en kort daarna het sy skerm as \u2019n sportsoort opgeneem. Ook hierin het sy tot op internasionale vlak uitgeblink en, hoewel sy dit vir \u2019n wyle moes staak as gevolg van befondsing, getuig haar prestasie van deursettingsvermo\u00eb in alles wat sy aanpak.\r\n\r\nJodie s\u00ea dat sy haar voorgeneem het om gemaklik te voel met wat ook al die uitkoms van haar aansoek vir die Kommadagga-slypskool sou wees. \u201cMaar toe die tyd aanbreek dat die organiseerders moes besluit wie vanjaar gekies sou word, was ek \u2019n senu-bol.\u201d\r\n\r\nSy glo dat die slypskool nie net haar skryfwerk na \u2019n volgende vlak gaan neem nie, maar dat dit ook haar denke oor skrywerskap gaan verruim. \u201cWoorde kan nie beskryf hoeveel die geleentheid vir my beteken nie. Dit gee my geweldige hoop.\u201d\r\n\r\n\r\n\r\nWhaden Johannes<\/strong>\r\n\r\nWhaden Johannes is \u2019n \u201ctrotse produk\u201d van Mamre. Hy is betrokke by verskeie projekte in sy omgewing en sy grootste uitdaging is om leierskap in sy gemeenskap te bevorder: \u201cEk probeer inspireer deur, waar nodig, meer te doen as wat verwag word.\u201d Hy het \u2019n loopbaan van 10 jaar in die vermaaklikheidsbedryf agter die blad en het onlangs besluit om ernstig op skryfwerk te fokus.\r\n\r\nWhaden het \u2019n voorliefde vir stories wat deur \u201csociety<\/em> gesien word as myths<\/em>\u201d. Hy was in ekstase toe hy die nuus kry dat hy vir die Kommadagga-slypskool gekeur is. \u201cEk wou nog altyd in \u2019n spasie wees met like-minded<\/em> mense, in di\u00e9 geval skrywers.\u201d\r\n\r\nVir Whaden l\u00ea die waarde van \u2019n ondervinding soos hierdie daarin dat aspirantskrywers mekaar kan inspireer en voed \u2013 dat hulle by mekaar kan leer: \u201cIn my kort lewe het ek geleer om nie te veel vooruit te kyk na dinge nie; ek lewe elke dag voluit. Hierdie projek gee my ook die geleentheid om nuwe vriende te maak en nuwe werk te skep.\u201d\r\n\r\n\r\n\r\nAnna-Karien Otto<\/strong>\r\n\r\nAnna-Karien Otto skryf in Afrikaans en Engels. Sy het in Grahamstad (nou Makhanda) grootgeword, \u201comring deur briljante, eksentrieke karakters\u201d. Sy is opgelei as \u2019n spraak-en-drama-onderwyser en het voorheen as subredakteur gewerk. Tans krap sy haar potjie as vryskutskrywer in die Paarl. \u201c\u2019n Verblyf van twee maande in Graaff-Reinet het my passie vir die kookkuns laat ontvlam,\u201d s\u00ea sy. \u201cEk het kosrubrieke begin skryf wat op my webwerf verskyn.\u201d\r\n\r\nSy was oorstelp deur die nuus oor haar keuring vir die Kommadagga-slypskool: \u201cSkryf is \u2019n eensame bedryf en dit is ontmoedigend om sonder leiding artikels uit te stuur en dan dikwels geen terugvoering te ontvang nie. Die kontak met ander skrywers is vir my goud werd. En om deur iemand soos Rachelle Greeff gementor te kan word, was nog altyd \u2019n droom. Maar hierdie keer gaan die droom waar word!\u201d\r\n\r\nAs kind het Anna-Karien die skrywer Jan Rabie geken en tydens \u2019n kuier by Rabie ook vlugtig vir Jakes Gerwel ontmoet. \u201cWat hierdie twee groot geeste gemeen gehad het, was \u2019n diep liefde vir Afrikaans.\u201d Anna-Karien vertel van \u2019n skooltoer deur die Karoo waartydens sy en haar skoolmaats die Walter Battiss-museum in Somerset-Oos besoek het: \u201cOorkant die museum is Jakes Gerwel se pragtige ou huis en dit het \u2019n indruk op my gemaak toe ek dit die eerste keer sien. Ek voel bevoorreg dat hierdie brose skakels \u2019n soort sirkel kan vorm wat tydens die Kommadagga-slypskool voltooi gaan word.\u201d\r\n\r\n\r\n\r\nDaylen Tobias<\/strong>\r\n\r\n\u201cSkryf is die masjien wat my aan die lewe hou,\u201d s\u00ea Daylen Tobias, \u2019n negentienjarige inwoner van Gansbaai. \u201cMy passie vir skryf het reeds in my kinderjare begin toe ek oor my vakansies moes skryf.\u201d\r\n\r\nDaylen is tans besig om Wiskunde en Fisiese Wetenskappe aan te durf met die oog daarop om tydens vanjaar se eindeksamen beter punte daarin te behaal. Vir ontspanning skryf sy kortverhale en gedigte. Die tydskrif Kuier<\/em> het al van Daylen se kortverhale gepubliseer. \u201cEk is ook fanaties lief vir speurverhale, jeugromans en grillerige stories wat jou hare laat rys! Skrywers neem jou op reis en die w\u00eareld bestaan nie meer as jy ontvlug in fiksie nie.\u201d\r\n\r\nSy beskryf haar reaksie op die e-pos oor haar aansoek vir die Kommadagga-slypskool so: \u201cToe ek sien daar is \u2019n boodskap van Theo Kemp af, het my hart kliphard teen my ribbes gestamp. My o\u00eb het lank na die email<\/em> gestaar; ek was t\u00e9 onseker om dit oop te maak.\u201d Maar toe sy uiteindelik die moed bymekaarskraap om die boodskap te lees, was haar vriend Jakob daar om die vreugde te deel: \u201cEk kon nie help om kliphard te skree en op te spring nie. Jakob het ook ingeval, alhoewel hy nie geweet het wat aangaan nie. Ek moes twee keer seker maak ek is nie in droomland nie. En nou sit ek met onnodig stompgekoude naels.\u201d\r\n\r\n\r\n\r\nKenny Williams<\/strong>\r\n\r\nKenny Williams beskryf homself as \u2019n doodgewone outjie wat al vir 32 jaar in die onderwys is. \u201cEk skryf al van skooldae af, maar het nog niks gepubliseer nie. Ek beplan egter om binnekort my eerste bundel uit te gee.\u201d Kenny skryf in AfriKaaps, meestal oor sy moeilike grootwordjare: \u201cEk is \u2019n Flatse boytjie wat in die hartjie van Afrikaans gebore is \u2013 die Paarl.\u201d\r\n\r\n\u201cEk skryf wat ek wil en noem myself \u2019n \u2018vryheidskrywer\u2019 wat nie bang is om sensitiewe onderwerpe aan te vat nie,\u201d s\u00ea Kenny. Hy het al oor die 70 gedigte geskryf maar het hom deur Marita van der Vyver laat oortuig om hom in die vreemde waters van kortverhale te begeef omdat mens daarin wyer met woorde kan omgaan.\r\n\r\nDie sukses van Kenny se aansoek vir die Kommadagga-slypskool is soveel te meer spesiaal omdat hy onlangs Zelda la Grange se Goeiem\u00f4re, mnr. Mandela<\/em> gelees het, waarin sy groot lof het vir Jakes Gerwel se bydrae tydens die Mandela-era: \u201cEk het weereens besef wat \u2019n reus Gerwel was, en nou word ek genooi deur die stigting wat sy naam dra. Die gevoel binne my is onbeskryflik.\u201d\r\n\r\nTe midde van die Covid-19-pandemie, is daar nou weer \u2019n \u201chuppel in sy knuppel\u201d. Kenny grap: \u201cAfrikaans my nou! Afrikaans my vir altyd! Afrikaans my tot die kis sak!\u201d"},"excerpt":{"rendered":"","protected":false,"raw":""},"author":2,"featured_media":2786,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_en_post_content":"LitNet and the Jakes Gerwel Foundation offer a mentorship programme for promising Afrikaans and English writers. The Kommadagga Workshop is targeted at writers who focus on short prose and it is in line with these institutions\u2019 aim to encourage new writers. The name of the workshop refers to the environment where Jakes Gerwel grew up. Rachelle Greeff, the well-known writer, and playwright will be the mentor. Interested writers who focus on short stories, columns, magazine stories, articles, or opinion pieces and who have not published a book before can apply for this residency at Paulet House.\r\n\r\nThe selected writers for 2021 include:<\/strong>\r\n\r\n\r\n\r\nJodie Groener<\/strong>\r\n\r\nTwenty-five-year old Jodie Groener currently works as a receptionist in Humansdorp, but a somewhat \u2018ambitious streak\u2019 is making her want to travel all across the world and to write a lot. She grew up on the Eastern Cape and was a news reader on Kouga FM for a while. Jodie writes short stories and also enjoys it to try her hand at historical fiction and column writing.\r\n\r\nIn 2015 she earned national colours in the performing arts and shortly after that she started fencing as a sport. She excelled at this too at national and international level and, although she had to stop it for a while because of funding, her achievement testifies to her perseverance in everything she takes up.\r\n\r\nJodie says that she decided to feel comfortable with whatever the outcome would be of her application for the Kommadagga Workshop. \u2018But when the time came that the organisers had to decide who would be selected this year, I was a bundle of nerves.\u2019\r\n\r\nShe believes that the workshop is not only going to take her writing to the next level, but that it is going to expand her thinking about being a writer. \u2018Words can\u2019t describe how much this opportunity means to me. It gives me enormous hope.\u2019\r\n\r\n<\/strong>\r\n\r\nWhaden Johannes<\/strong>\r\n\r\nWhaden Johannes is a \u2018proud product\u2019 of Mamre. He is involved in various projects in his environment and his biggest challenge is to promote leadership in his community: \u2018I try to inspire by doing more than is strictly necessary.\u2019 He has a career in entertainment of ten years behind him and recently decided to focus seriously on writing.\r\n\r\nWhaden has a leaning towards stories that are seen by society as myths. He was ecstatic when he received the news that he was selected for the Kommadagga Workshop. \u2018I always wanted to be in a space with like-minded people, in this case, writers.\u2019\r\n\r\nTo Whaden the value of such an experience lies in that aspiring writers can inspire and nurture one another, that they can learn from one another: \u2018In my short life I\u2019ve learnt not to look ahead to things too much; I live each day to fullest. This project also gives me the opportunity to make new friends and to create new work.\u2019\r\n\r\n\r\n\r\nAnna-Karien Otto<\/strong>\r\n\r\nAnna-Karien Otto writes in Afrikaans and English. She grew up in Grahamstown (now Makhanda), \u2018surrounded by brilliant, eccentric characters\u2019. She trained as a speech and drama teacher and has also worked as a subeditor before. Currently she freelances as a writer in Paarl. \u2018A sojourn of two months in Graaff-Reinet sparked my passion for cooking,\u201d she says. \u2018I started writing food articles that appear on my website.\u2019\r\n\r\nShe was overwhelmed by being selected for the Kommadagga Workshop: \u2018Writing is a lonely profession and it is discouraging to submit articles, without any guidance, for which feedback is often never received. To me, the contact with other writers is a golden opportunity. And to be mentored by someone like Rachelle Greeff has always been a dream. But this time the dream is coming true!\u2019\r\n\r\nAs a child, Anna-Karien knew the writer Jan Rabie and she briefly met Jakes Gerwel during a visit to Rabie. \u2018What these two great spirits had in common was a deep love for Afrikaans.\u2019 Anna-Karien tells of a school tour through the Karoo during which she and her fellow pupils visited the Walter Battiss Museum in Somerset East: \u2018Opposite the museum is Jakes Gerwel\u2019s beautiful old house and it made an impression on me when I first saw it. I feel privileged that these fragile links can form a kind of circle that will be completed during the Kommadagga Workshop.\u2019\r\n\r\n\r\n\r\nDaylen Tobias<\/strong>\r\n\r\n\u2018Writing is the machine that keeps me alive,\u2019 says Daylen Tobias, a nineteen-year-old resident of Gansbaai. \u2018My passion for writing started already in my childhood when I had to write about my holidays.\u2019\r\n\r\nDaylen is currently tackling Mathematics and Physical Sciences with an eye to getting better marks in this year\u2019s end exam. She writes short stories and poems for relaxation. The magazine Kuier<\/em> has already published some of Daylen\u2019s short stories. \u2018I also love detective fiction, young-adult novels and gruesome stories that make your hair stand on end! Writers take you on a journey and the world no longer exists when you escape in fiction.\u2019\r\n\r\nShe describes her reaction to the email about her application for the Kommadagga Workshop as follows: \u2018When I saw that there was a message from Theo Kemp, my heart started knocking against my ribs. My eyes were fixed on that email for a long time; I was too unsure to open it.\u2019 But when she finally plucked up her courage to read it, her friend Jakob was there to share her joy: \u2018I couldn\u2019t stop myself from shouting and jumping up. Jakob fell in too, although he didn\u2019t know what it was all about. I had to check twice that I wasn\u2019t in dreamland. And now I\u2019m sitting with the effects of unnecessary nail biting.\u2019\r\n\r\n\r\n\r\nKenny Williams<\/strong>\r\n\r\nKenny Williams describes himself as an ordinary guy who has already been in education for 32 years. \u2018I have been writing since my schooldays, but without publishing anything. I do, however, have plans to have my first anthology published soon.\u2019 Kenny writes in AfriKaaps, mostly about his difficult childhood: \u2018I\u2019m a Flats boytjie<\/em> who was born in the heart of Afrikaans \u2013 Paarl.\u2019\r\n\r\n\u2018I write what I want and I call myself a \u201cfreedom writer\u201d who isn\u2019t scared to tackle sensitive issues,\u2019 says Kenny. He has already written more than 70 poems but has been persuaded by Marita van der Vyver to venture into the unknown territory of short stories as it allows you more freedom with words.\r\n\r\nThe success of Kenny\u2019s application for the Kommadagga Workshop is even more special to him because he recently read Zelda la Grange\u2019s Good morning, Mr Mandela<\/em> in which she expressed great appreciation for the contribution of Jakes Gerwel during the Mandela era: \u2018I realised again what a giant among men Gerwel had been, and now I was invited by the Foundation that was named after him. I cannot describe the feeling inside me.\u2019\r\n\r\nIn the middle of the Covid-19 pandemic there is again a \u2018hop, skip and jump\u2019 in his step. Kenny jokes: \u2018Afrikaans me now! Afrikaans me for always! Afrikaans me right to the grave!\u2019","_en_post_name":"meet-our-new-kommadagga-participants","_en_post_excerpt":"","_en_post_title":"Meet our new Kommadagga participants","_af_post_content":"LitNet en die Jakes Gerwel Stigting bied \u2019n mentorskapprogram vir belowende Afrikaanse en Engelse skrywers aan. Die Kommadagga-slypskool is gemik op skrywers wat hulle met die kortkuns besig hou en is in lyn met die instansies se strewe om nuwe skryfwerk aan te moedig. Die naam van die slypskool verwys na die omgewing waar Jakes Gerwel grootgeword het. Rachelle Greeff, die bekende skrywer en dramaturg, sal as mentor optree. Belangstellendes wat op kortverhale, rubrieke, tydskrifstories, artikels of meningstukke fokus en nog nie voorheen \u2019n boek gepubliseer het nie, kan aansoek doen vir hierdie residensie te Paulet Huis.\r\n\r\nDie skrywers wat in 2021 gekies is om deel te neem:<\/strong>\r\n\r\n\r\n\r\nJodie Groener<\/strong>\r\n\r\nDie vyf-en-twintigjarige Jodie Groener werk tans as ontvangsdame in Humansdorp, maar \u2019n ietwat \u201cambisieuse streep\u201d maak dat sy nog die w\u00eareld vol wil reis en baie wil skryf. Sy het in die Oos-Kaap grootgeword en was vir \u2019n rukkie \u2019n nuusleser op Kouga FM. Jodie skryf kortverhale en geniet dit ook om haar hand aan historiese fiksie en rubrieke te waag.\r\n\r\nIn 2015 het sy nasionale kleure in die uitvoerende kunste verwerf en kort daarna het sy skerm as \u2019n sportsoort opgeneem. Ook hierin het sy tot op internasionale vlak uitgeblink en, hoewel sy dit vir \u2019n wyle moes staak as gevolg van befondsing, getuig haar prestasie van deursettingsvermo\u00eb in alles wat sy aanpak.\r\n\r\nJodie s\u00ea dat sy haar voorgeneem het om gemaklik te voel met wat ook al die uitkoms van haar aansoek vir die Kommadagga-slypskool sou wees. \u201cMaar toe die tyd aanbreek dat die organiseerders moes besluit wie vanjaar gekies sou word, was ek \u2019n senu-bol.\u201d\r\n\r\nSy glo dat die slypskool nie net haar skryfwerk na \u2019n volgende vlak gaan neem nie, maar dat dit ook haar denke oor skrywerskap gaan verruim. \u201cWoorde kan nie beskryf hoeveel die geleentheid vir my beteken nie. Dit gee my geweldige hoop.\u201d\r\n\r\n\r\n\r\nWhaden Johannes<\/strong>\r\n\r\nWhaden Johannes is \u2019n \u201ctrotse produk\u201d van Mamre. Hy is betrokke by verskeie projekte in sy omgewing en sy grootste uitdaging is om leierskap in sy gemeenskap te bevorder: \u201cEk probeer inspireer deur, waar nodig, meer te doen as wat verwag word.\u201d Hy het \u2019n loopbaan van 10 jaar in die vermaaklikheidsbedryf agter die blad en het onlangs besluit om ernstig op skryfwerk te fokus.\r\n\r\nWhaden het \u2019n voorliefde vir stories wat deur \u201csociety<\/em> gesien word as myths<\/em>\u201d. Hy was in ekstase toe hy die nuus kry dat hy vir die Kommadagga-slypskool gekeur is. \u201cEk wou nog altyd in \u2019n spasie wees met like-minded<\/em> mense, in di\u00e9 geval skrywers.\u201d\r\n\r\nVir Whaden l\u00ea die waarde van \u2019n ondervinding soos hierdie daarin dat aspirantskrywers mekaar kan inspireer en voed \u2013 dat hulle by mekaar kan leer: \u201cIn my kort lewe het ek geleer om nie te veel vooruit te kyk na dinge nie; ek lewe elke dag voluit. Hierdie projek gee my ook die geleentheid om nuwe vriende te maak en nuwe werk te skep.\u201d\r\n\r\n\r\n\r\nAnna-Karien Otto<\/strong>\r\n\r\nAnna-Karien Otto skryf in Afrikaans en Engels. Sy het in Grahamstad (nou Makhanda) grootgeword, \u201comring deur briljante, eksentrieke karakters\u201d. Sy is opgelei as \u2019n spraak-en-drama-onderwyser en het voorheen as subredakteur gewerk. Tans krap sy haar potjie as vryskutskrywer in die Paarl. \u201c\u2019n Verblyf van twee maande in Graaff-Reinet het my passie vir die kookkuns laat ontvlam,\u201d s\u00ea sy. \u201cEk het kosrubrieke begin skryf wat op my webwerf verskyn.\u201d\r\n\r\nSy was oorstelp deur die nuus oor haar keuring vir die Kommadagga-slypskool: \u201cSkryf is \u2019n eensame bedryf en dit is ontmoedigend om sonder leiding artikels uit te stuur en dan dikwels geen terugvoering te ontvang nie. Die kontak met ander skrywers is vir my goud werd. En om deur iemand soos Rachelle Greeff gementor te kan word, was nog altyd \u2019n droom. Maar hierdie keer gaan die droom waar word!\u201d\r\n\r\nAs kind het Anna-Karien die skrywer Jan Rabie geken en tydens \u2019n kuier by Rabie ook vlugtig vir Jakes Gerwel ontmoet. \u201cWat hierdie twee groot geeste gemeen gehad het, was \u2019n diep liefde vir Afrikaans.\u201d Anna-Karien vertel van \u2019n skooltoer deur die Karoo waartydens sy en haar skoolmaats die Walter Battiss-museum in Somerset-Oos besoek het: \u201cOorkant die museum is Jakes Gerwel se pragtige ou huis en dit het \u2019n indruk op my gemaak toe ek dit die eerste keer sien. Ek voel bevoorreg dat hierdie brose skakels \u2019n soort sirkel kan vorm wat tydens die Kommadagga-slypskool voltooi gaan word.\u201d\r\n\r\n\r\n\r\nDaylen Tobias<\/strong>\r\n\r\n\u201cSkryf is die masjien wat my aan die lewe hou,\u201d s\u00ea Daylen Tobias, \u2019n negentienjarige inwoner van Gansbaai. \u201cMy passie vir skryf het reeds in my kinderjare begin toe ek oor my vakansies moes skryf.\u201d\r\n\r\nDaylen is tans besig om Wiskunde en Fisiese Wetenskappe aan te durf met die oog daarop om tydens vanjaar se eindeksamen beter punte daarin te behaal. Vir ontspanning skryf sy kortverhale en gedigte. Die tydskrif Kuier<\/em> het al van Daylen se kortverhale gepubliseer. \u201cEk is ook fanaties lief vir speurverhale, jeugromans en grillerige stories wat jou hare laat rys! Skrywers neem jou op reis en die w\u00eareld bestaan nie meer as jy ontvlug in fiksie nie.\u201d\r\n\r\nSy beskryf haar reaksie op die e-pos oor haar aansoek vir die Kommadagga-slypskool so: \u201cToe ek sien daar is \u2019n boodskap van Theo Kemp af, het my hart kliphard teen my ribbes gestamp. My o\u00eb het lank na die email<\/em> gestaar; ek was t\u00e9 onseker om dit oop te maak.\u201d Maar toe sy uiteindelik die moed bymekaarskraap om die boodskap te lees, was haar vriend Jakob daar om die vreugde te deel: \u201cEk kon nie help om kliphard te skree en op te spring nie. Jakob het ook ingeval, alhoewel hy nie geweet het wat aangaan nie. Ek moes twee keer seker maak ek is nie in droomland nie. En nou sit ek met onnodig stompgekoude naels.\u201d\r\n\r\n\r\n\r\nKenny Williams<\/strong>\r\n\r\nKenny Williams beskryf homself as \u2019n doodgewone outjie wat al vir 32 jaar in die onderwys is. \u201cEk skryf al van skooldae af, maar het nog niks gepubliseer nie. Ek beplan egter om binnekort my eerste bundel uit te gee.\u201d Kenny skryf in AfriKaaps, meestal oor sy moeilike grootwordjare: \u201cEk is \u2019n Flatse boytjie wat in die hartjie van Afrikaans gebore is \u2013 die Paarl.\u201d\r\n\r\n\u201cEk skryf wat ek wil en noem myself \u2019n \u2018vryheidskrywer\u2019 wat nie bang is om sensitiewe onderwerpe aan te vat nie,\u201d s\u00ea Kenny. Hy het al oor die 70 gedigte geskryf maar het hom deur Marita van der Vyver laat oortuig om hom in die vreemde waters van kortverhale te begeef omdat mens daarin wyer met woorde kan omgaan.\r\n\r\nDie sukses van Kenny se aansoek vir die Kommadagga-slypskool is soveel te meer spesiaal omdat hy onlangs Zelda la Grange se Goeiem\u00f4re, mnr. Mandela<\/em> gelees het, waarin sy groot lof het vir Jakes Gerwel se bydrae tydens die Mandela-era: \u201cEk het weereens besef wat \u2019n reus Gerwel was, en nou word ek genooi deur die stigting wat sy naam dra. Die gevoel binne my is onbeskryflik.\u201d\r\n\r\nTe midde van die Covid-19-pandemie, is daar nou weer \u2019n \u201chuppel in sy knuppel\u201d. Kenny grap: \u201cAfrikaans my nou! Afrikaans my vir altyd! Afrikaans my tot die kis sak!\u201d","_af_post_name":"ontmoet-ons-nuwe-kommadagga-deelnemers","_af_post_excerpt":"","_af_post_title":"Ontmoet ons nuwe Kommadagga-deelnemers","edit_language":"af","_price":"","_stock":"","_tribe_ticket_header":"","_tribe_default_ticket_provider":"","_ticket_start_date":"","_ticket_end_date":"","_tribe_ticket_show_description":"","_tribe_ticket_show_not_going":false,"_tribe_ticket_use_global_stock":"","_tribe_ticket_global_stock_level":"","_global_stock_mode":"","_global_stock_cap":"","_tribe_rsvp_for_event":"","_tribe_ticket_going_count":"","_tribe_ticket_not_going_count":"","_tribe_tickets_list":"[]","_tribe_ticket_has_attendee_info_fields":false,"footnotes":""},"categories":[2],"tags":[],"class_list":{"0":"post-2784","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-news-photos","8":"czr-hentry"},"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/jgf.org.za\/af\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2784","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/jgf.org.za\/af\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/jgf.org.za\/af\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jgf.org.za\/af\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jgf.org.za\/af\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2784"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/jgf.org.za\/af\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2784\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2785,"href":"https:\/\/jgf.org.za\/af\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2784\/revisions\/2785"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jgf.org.za\/af\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2786"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/jgf.org.za\/af\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2784"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/jgf.org.za\/af\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2784"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/jgf.org.za\/af\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2784"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}