\u201cDie belangstelling in die slypskool en die gehalte van die inskrywings was so oorweldigend dat ons nie maklik \u2019n besluit kon neem nie. Dit is om hierdie rede dat ons ses kandidate \u2013 in plaas van die beplande vyf \u2013 gekies het. Dit is uiters bemoedigend om te sien dat hierdie projek \u2013 wat ons vanjaar vir die eerste keer aanbied \u2013 reeds so \u2019n groot behoefte aanspreek.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Etienne van Heerden, stigter-redakteur van LitNet:<\/strong><\/p>\n\n\n\n \u201cToe ek lees hoe bly elkeen van die gekose skrywers is oor hierdie asemskep en kopneersit in die oop lug van die Oos-Karoo het my eie hart \u2019n springboksprong gegee. Ek is bly dat ons by LitNet met die Gerwel-span kon saamwerk om hierdie slypskool te vestig \u2013 en dit met \u2019n ervare mentor soos Rachelle Greeff.\u201d<\/p>\n\n\n\n Vir Rachelle Greeff<\/strong>, ervare en gerespekteerde skrywer, was dit weer die gehalte van die inskrywings wat vir haar so inspirerend is. Daarom is dit \u2019n heuglik uitdagende taak vir haar om met hierdie groep mense te werk in Paulet Huis in Somerset-Oos. \u201cAs dit prakties haalbaar was, kon die eerste Kommadagga-slypskool twee, drie keer soveel aansoekers uit die geil lys kandidate geoes het.\u201d<\/p>\n\n\n\n Die deelnemers<\/strong><\/p>\n\n\n\n Ons stel graag die ses skrywers voor wat die Jakes Gerwel Stigting en LitNet se Kommadagga-slypskool van 12 Oktober tot 1 November 2020 op Somerset-Oos bywoon.<\/p>\n\n\n\n Regardt Visser<\/strong><\/p>\n\n\n\n Regardt Visser het taal en kultuur aan die Universiteit van Stellenbosch gaan swot waar hy dan ook sy honneursgraad in draaiboekskryf en regisseurswerk voltooi het. Dit het gelei tot skryf- en regisseurswerk vir teaterstukke en films. Regardt het ook onlangs vir die bekende sepie Binnelanders<\/em> begin draaiboek skryf.<\/p>\n\n\n\n Regardt vertel hoe stories sy lewe van vroeg af gekleur het in Velddrif, die vissersdorpie waar hy vandaan kom. \u201cStories was nog altyd die currency<\/em> waarmee my familie en die dorp operate<\/em> \u2013 \u2019n unspoken<\/em> kompetisie onder mekaar,\u201d s\u00ea Regardt. \u201cEk onthou pouses by die skool waar jy almal van jou naweek vertel het soos \u2018Wa-wa-wag, daai\u2019s nog niks. Hoor di\u00e9 een\u2019, <\/em>en dan was daai vertelling jou grootste asset.\u201d<\/p>\n\n\n\n Om \u2019n goeie storie te vertel, maak vir hom meer saak as die medium waarvoor hy skryf. Tog is die kortverhaalvorm \u2019n voorkeurvorm en hy sit al lank met \u2019n idee vir \u2019n eenheidsbundel.<\/p>\n\n\n\n Aan die begin van die jaar het Regardt homself belowe dat hy daadwerklik iets van sy skryfwerk gaan probeer maak. Die digter Ryan Pedro, wie se Pienk ceramic-hondjies<\/em> onlangs verskyn het, het Regardt van sy ervaring by Paulet Huis vertel en hom aangemoedig om vir die Kommadagga-slypskool in te skryf.<\/p>\n\n\n\n \u201cEk het begin bewe toe ek die mail<\/em> van Theo ontvang. Ek soek nog heeljaar na so \u2019n geleentheid. Ek\u2019s dankbaar teenoor die Jakes Gerwel Stigting vir hierdie spasie wat hulle geskep het, waar hulle bel\u00ea in skrywers, stories en stemme van uiteenlopende agtergronde.\u201d<\/p>\n\n\n\n Regardt se idee vir \u2019n kortverhaalbundel kan nou vlerke kry. Al sy gunstelingboeke, soos Chinatown<\/em>, Oolog<\/em> en Pienk ceramic-hondjies<\/em> is by Paulet Huis geskryf. So, om in hierdie selfde ruimte te kan sit en skryf, is fantasties.<\/p>\n\n\n\n Theolla Langenhoven<\/strong><\/p>\n\n\n\n Theolla Langenhoven is van Belhar en werksaam as \u2019n persoonlike assistent. Sy put inspirasie vir baie van haar stories juis uit mense van wie daar normaalweg nie vertel of geskryf word nie. \u201cEk hou verskriklik baie van gemeenskapswerk. Dis waar ek my stories vandaan kry, maar ook \u2019n klein verskil in ander se lewens kan maak.\u201d<\/p>\n\n\n\n Theolla fokus dan veral op verhale wat in die bruin gemeenskappe, haar ervaringsveld, afspeel. Ook geniet sy die trefkrag van kortverhale, rubrieke en meningstukke wat jou help \u201com met min woorde die storie oor te dra waarby die audience<\/em> van daardie spesifieke medium baat sal vind\u201d.<\/p>\n\n\n\n Die Kommadagga-slypskool is vir haar \u2019n geleentheid om haar horisonne te verbreed en haar fokus uit te brei. Sy vertel dat dit vir haar \u2019n emosionele oomblik was toe sy gehoor het sy is gekies om die slypskool by te woon. \u201cAs skrywer is ek \u2019n late bloomer<\/em>, dus is dit vir my \u2019n eer en groot voorreg om hierdie geleentheid wat fokus op my gunsteling genre, by te woon.\u201d En om by Rachelle Greeff te mag leer, maak dat Theolla die voorreg dieper voel, \u201cwant sy is een van die bestes.\u201d<\/p>\n\n\n\n Zubayr Charles<\/strong><\/p>\n\n\n\n Zubayr Charles het in die prentjiemooi woonbuurt van die Bo-Kaap grootgeword. Hy gee Engels Eerste Taal by die Good Hope Seminary High School vir meisies en ko\u00f6rdineer die skool se dramaklub. Terselfdertyd is hy ook besig met sy meestersgraad in kreatiewe skryfwerk aan die UK.<\/p>\n\n\n\n \u201cEk skryf kortverhale, maar beskou myself ook as \u2019n digter en dramaturg. In 2019 het ek my eerste drama The Battered Housewives\u2019 Club <\/em>wat handel oor geslagsgebaseerde geweld opgevoer.\u201d Zubayr is besig met \u2019n digbundel wat die buurtopknapping van die Bo-Kaap as tema opneem en hy beoog om hierdie bundel self te publiseer.<\/p>\n\n\n\n Zubayr was huiwerig om sy werk aan die Kommadagga-paneel voor te l\u00ea. \u201cEk het geleer dat lees subjektief is en mense kan \u00f3f regtig hou van jou werk \u00f3f regtig niks daarvan hou nie. So, ek was nie seker hoe die paneel my voorlegging sou ontvang nie. Die goeie nuus het my beskeie gemaak, al het ek meer selfvertroue in my werk gekry, was ek nie seker oor die reaksie wat ek daarop sou kry nie.\u201d<\/p>\n\n\n\n Die kortverhaal wat hy ingedien het, deel met baie van die taboes waarmee milleni\u00ebrs in Kaapstad sukkel en wat ouer en konserwatiewe generasies miskien nie sal verstaan nie.<\/p>\n\n\n\n \u201cEk voel verskriklik ge\u00eberd om deel te wees van hierdie program en ek hoop om my skryfkuns te verbeter sodat ek kan aanhou om die stories van die gemarginaliseerdes in die Kaapstad van vandag te deel.\u201d<\/p>\n\n\n\n Stef Cupido<\/strong><\/p>\n\n\n\n Stef Cupido woon op Wellington en is die ma van \u2019n twaalfjarige dogter. Sy is mal oor diere en musiek. \u201cEk is eerstens \u2019n skrywer, dan \u2019n digter. Ek skets ook graag bome en die natuur, maar ek beskou myself as \u2019n amateur.\u201d<\/p>\n\n\n\n Sy konsentreer tans op die skryf van kortverhale, die digkuns en veral die haikoevorm. \u201cEk het in 2018 \u2013 toe ek besluit het om voltyds te skryf \u2013 verlief geraak op die haikoe. Ek het toe Falling poems gestig, \u2019n kollektief wat digkuns in al sy vorme bekendstel. Die projek is op Nelson Mandela-dag, 18 Julie 2020, met die Illustrated haiku collage about social distance & corona virus <\/em>geloods.<\/p>\n\n\n\n \u201cToe ek die nuus ontvang dat ek vir die Kommadagga-slypskool gekies is, was ek so geskok! Ek was by die internetkafee en het my hande op my gesig gesit van blydskap! Ek het net my kop bly skud en die mense om my het seker gedink ek het bejossie geraak!\u201d<\/p>\n\n\n\n Stef wil die nuwe stories diep binne-in haarself ontdek en is bly oor die geleentheid om medeskrywers te ontmoet en gesprekke te h\u00ea met mense met ink in hul bloed. \u201cHierdie projek bring vir my meer selfvertroue; ek hoef nie meer te twyfel nie.\u201d<\/p>\n\n\n\n Sandile Ntuli<\/strong><\/p>\n\n\n\n Sandile Ntuli beskryf homself as \u2019n aktiewe dromer: \u201cEk glo daarin om my drome na te jaag eerder as om passief te kyk hoe hulle by my verbydryf.\u201d<\/p>\n\n\n\n Hy het \u2019n tweelingbroer, Andile, en hulle is 28 jaar gelede in Emalahleni in Mpumalanga gebore. \u201cEk lees Engelse nuus tussen 12h00 en 3h00 in die middag en is medeaanbieder van die aktualiteitsprogram The ego trip<\/em> gedurende die week op die UJ-kampus se radiostasie.\u201d<\/p>\n\n\n\n Sandile wissel met gemak tussen fiksie en nie-fiksie en sy meningstukke oor verskeie onderwerpe verskyn in The Star<\/em>, The Citizen<\/em>, die Sowetan<\/em> en die Mail & Guardian. <\/em>Sommige van sy stories is in Drum<\/em> gepubliseer.<\/p>\n\n\n\n Hy het \u2019n nasionale diploma in kleinsakebestuur en \u2019n BTech graad in bestuursdienste aan die Universiteit van Johannesburg verwerf. \u201cEk is \u2019n onverskrokke Leo, leer op die oomblik Sjinees en skryf graag in my vrye tyd. Wanneer ek my pen neersit, tel ek \u2019n kombuislepel op. Johannesburg is my huidige hartland.\u201d<\/p>\n\n\n\n Om gekies te word om deel te neem aan die Kommadagga-slypskool is \u2019n droom wat waar geword het. \u201cDis \u2019n bevestiging van my reg om te droom en te skryf soos wat ek skryf.\u201d Dit het hom letterlik \u2019n paar dae geneem om die nuus te verwerk dat sy aansoek aanvaar is. Die geleentheid om ander skrywers te ontmoet wat ook dieselfde vuur het wat hulle in die nag wakker hou omdat hulle ook so baie het om oor te skryf, is kosbaar.<\/p>\n\n\n\n Hy gryp die geleentheid aan om saam met Rachelle Greeff te werk en deur haar gementor te word, en om sodoende sy skryfgereedskapskassie aan te vul. \u201cDaar is fiksie en nie-fiksie wat wag om deur my geskryf te word \u2013 draaiboeke vir die radio, televisie en drama wat nog net in my kop bestaan.\u201d<\/p>\n\n\n\n Helena Troskie<\/strong><\/p>\n\n\n\n Net voordat Helena Troskie die goeie nuus ontvang het dat sy vir die Kommadagga-slypskool gekeur is, was haar kleinkinders vir \u2019n week lank by haar op Jeffreysbaai. Dit het gemaak dat sy die boodskap eers twee dae nadat dit aan haar gestuur is, gelees het. \u201cDi\u00e9 oggend word ek heerlik stil en alleen wakker. Vir die eerste keer in dae dink ek aan die slypskool. So met die opstaan gryp ek my bril en my selfoon op pad badkamer toe. Daar is toe \u2019n e-pos wat begin met: \u2018Baie geluk! Ek hoop ek bring goeie nuus op die Maandag!\u2019\u201d<\/p>\n\n\n\n Sy het eers \u2019n wenronde deur die huis gehardloop en het heeltyd, hand-onder-die-ken, \u2019n verbaasde kragwoordjie gefluister.<\/p>\n\n\n\n Toe sy bietjie tot verhaal kom, het sy Theo Kemp se e-pos behoorlik gelees en toe summier vyf mense gebel om haar opgewondenheid uit te basuin.<\/p>\n\n\n\n Helena het op \u2019n skaapplaas buite Jansenville grootgeword, maar het ook in lande soos Uganda en Ysland gewoon en gewerk. Sy skryf kortverhale en kontreistories.<\/p>\n","protected":false,"raw":"\n Die eerste Kommadagga-slypskool, ge\u00efnisieer deur die Jakes Gerwel Stigting en LitNet, is op die oomblik in volle swang in Somerset-Oos onder leiding van Rachelle Greeff as mentor.<\/p>\n\n\n\n Hierdie projek, wat fokus op skrywers van die kortkuns, het vyftig inskrywings opgelewer waaruit daar uiteindelik ses kandidate aangewys is om die slypskool by te woon. Wat opval by hierdie kandidate is hulle oorweldigende entoesiasme vir skryf en die gretigheid om die geleentheid wat hulle gegun word ten volle te benut.<\/p>\n\n\n\n S\u00f3 het die organiseerders hulself uitgedruk oor die kandidate.<\/p>\n\n\n\n Theo Kemp, uitvoerende direkteur van die Jakes Gerwel Stigting:<\/strong><\/p>\n\n\n\n \u201cDie belangstelling in die slypskool en die gehalte van die inskrywings was so oorweldigend dat ons nie maklik \u2019n besluit kon neem nie. Dit is om hierdie rede dat ons ses kandidate \u2013 in plaas van die beplande vyf \u2013 gekies het. Dit is uiters bemoedigend om te sien dat hierdie projek \u2013 wat ons vanjaar vir die eerste keer aanbied \u2013 reeds so \u2019n groot behoefte aanspreek.\u201d<\/p>\n\n\n\n Etienne van Heerden, stigter-redakteur van LitNet:<\/strong><\/p>\n\n\n\n \u201cToe ek lees hoe bly elkeen van die gekose skrywers is oor hierdie asemskep en kopneersit in die oop lug van die Oos-Karoo het my eie hart \u2019n springboksprong gegee. Ek is bly dat ons by LitNet met die Gerwel-span kon saamwerk om hierdie slypskool te vestig \u2013 en dit met \u2019n ervare mentor soos Rachelle Greeff.\u201d<\/p>\n\n\n\n Vir Rachelle Greeff<\/strong>, ervare en gerespekteerde skrywer, was dit weer die gehalte van die inskrywings wat vir haar so inspirerend is. Daarom is dit \u2019n heuglik uitdagende taak vir haar om met hierdie groep mense te werk in Paulet Huis in Somerset-Oos. \u201cAs dit prakties haalbaar was, kon die eerste Kommadagga-slypskool twee, drie keer soveel aansoekers uit die geil lys kandidate geoes het.\u201d<\/p>\n\n\n\n Die deelnemers<\/strong><\/p>\n\n\n\n Ons stel graag die ses skrywers voor wat die Jakes Gerwel Stigting en LitNet se Kommadagga-slypskool van 12 Oktober tot 1 November 2020 op Somerset-Oos bywoon.<\/p>\n\n\n\n Regardt Visser<\/strong><\/p>\n\n\n\n Regardt Visser het taal en kultuur aan die Universiteit van Stellenbosch gaan swot waar hy dan ook sy honneursgraad in draaiboekskryf en regisseurswerk voltooi het. Dit het gelei tot skryf- en regisseurswerk vir teaterstukke en films. Regardt het ook onlangs vir die bekende sepie Binnelanders<\/em> begin draaiboek skryf.<\/p>\n\n\n\n Regardt vertel hoe stories sy lewe van vroeg af gekleur het in Velddrif, die vissersdorpie waar hy vandaan kom. \u201cStories was nog altyd die currency<\/em> waarmee my familie en die dorp operate<\/em> \u2013 \u2019n unspoken<\/em> kompetisie onder mekaar,\u201d s\u00ea Regardt. \u201cEk onthou pouses by die skool waar jy almal van jou naweek vertel het soos \u2018Wa-wa-wag, daai\u2019s nog niks. Hoor di\u00e9 een\u2019, <\/em>en dan was daai vertelling jou grootste asset.\u201d<\/p>\n\n\n\n Om \u2019n goeie storie te vertel, maak vir hom meer saak as die medium waarvoor hy skryf. Tog is die kortverhaalvorm \u2019n voorkeurvorm en hy sit al lank met \u2019n idee vir \u2019n eenheidsbundel.<\/p>\n\n\n\n Aan die begin van die jaar het Regardt homself belowe dat hy daadwerklik iets van sy skryfwerk gaan probeer maak. Die digter Ryan Pedro, wie se Pienk ceramic-hondjies<\/em> onlangs verskyn het, het Regardt van sy ervaring by Paulet Huis vertel en hom aangemoedig om vir die Kommadagga-slypskool in te skryf.<\/p>\n\n\n\n \u201cEk het begin bewe toe ek die mail<\/em> van Theo ontvang. Ek soek nog heeljaar na so \u2019n geleentheid. Ek\u2019s dankbaar teenoor die Jakes Gerwel Stigting vir hierdie spasie wat hulle geskep het, waar hulle bel\u00ea in skrywers, stories en stemme van uiteenlopende agtergronde.\u201d<\/p>\n\n\n\n Regardt se idee vir \u2019n kortverhaalbundel kan nou vlerke kry. Al sy gunstelingboeke, soos Chinatown<\/em>, Oolog<\/em> en Pienk ceramic-hondjies<\/em> is by Paulet Huis geskryf. So, om in hierdie selfde ruimte te kan sit en skryf, is fantasties.<\/p>\n\n\n\n Theolla Langenhoven<\/strong><\/p>\n\n\n\n Theolla Langenhoven is van Belhar en werksaam as \u2019n persoonlike assistent. Sy put inspirasie vir baie van haar stories juis uit mense van wie daar normaalweg nie vertel of geskryf word nie. \u201cEk hou verskriklik baie van gemeenskapswerk. Dis waar ek my stories vandaan kry, maar ook \u2019n klein verskil in ander se lewens kan maak.\u201d<\/p>\n\n\n\n Theolla fokus dan veral op verhale wat in die bruin gemeenskappe, haar ervaringsveld, afspeel. Ook geniet sy die trefkrag van kortverhale, rubrieke en meningstukke wat jou help \u201com met min woorde die storie oor te dra waarby die audience<\/em> van daardie spesifieke medium baat sal vind\u201d.<\/p>\n\n\n\n Die Kommadagga-slypskool is vir haar \u2019n geleentheid om haar horisonne te verbreed en haar fokus uit te brei. Sy vertel dat dit vir haar \u2019n emosionele oomblik was toe sy gehoor het sy is gekies om die slypskool by te woon. \u201cAs skrywer is ek \u2019n late bloomer<\/em>, dus is dit vir my \u2019n eer en groot voorreg om hierdie geleentheid wat fokus op my gunsteling genre, by te woon.\u201d En om by Rachelle Greeff te mag leer, maak dat Theolla die voorreg dieper voel, \u201cwant sy is een van die bestes.\u201d<\/p>\n\n\n\n Zubayr Charles<\/strong><\/p>\n\n\n\n Zubayr Charles het in die prentjiemooi woonbuurt van die Bo-Kaap grootgeword. Hy gee Engels Eerste Taal by die Good Hope Seminary High School vir meisies en ko\u00f6rdineer die skool se dramaklub. Terselfdertyd is hy ook besig met sy meestersgraad in kreatiewe skryfwerk aan die UK.<\/p>\n\n\n\n \u201cEk skryf kortverhale, maar beskou myself ook as \u2019n digter en dramaturg. In 2019 het ek my eerste drama The Battered Housewives\u2019 Club <\/em>wat handel oor geslagsgebaseerde geweld opgevoer.\u201d Zubayr is besig met \u2019n digbundel wat die buurtopknapping van die Bo-Kaap as tema opneem en hy beoog om hierdie bundel self te publiseer.<\/p>\n\n\n\n Zubayr was huiwerig om sy werk aan die Kommadagga-paneel voor te l\u00ea. \u201cEk het geleer dat lees subjektief is en mense kan \u00f3f regtig hou van jou werk \u00f3f regtig niks daarvan hou nie. So, ek was nie seker hoe die paneel my voorlegging sou ontvang nie. Die goeie nuus het my beskeie gemaak, al het ek meer selfvertroue in my werk gekry, was ek nie seker oor die reaksie wat ek daarop sou kry nie.\u201d<\/p>\n\n\n\n Die kortverhaal wat hy ingedien het, deel met baie van die taboes waarmee milleni\u00ebrs in Kaapstad sukkel en wat ouer en konserwatiewe generasies miskien nie sal verstaan nie.<\/p>\n\n\n\n \u201cEk voel verskriklik ge\u00eberd om deel te wees van hierdie program en ek hoop om my skryfkuns te verbeter sodat ek kan aanhou om die stories van die gemarginaliseerdes in die Kaapstad van vandag te deel.\u201d<\/p>\n\n\n\n Stef Cupido<\/strong><\/p>\n\n\n\n Stef Cupido woon op Wellington en is die ma van \u2019n twaalfjarige dogter. Sy is mal oor diere en musiek. \u201cEk is eerstens \u2019n skrywer, dan \u2019n digter. Ek skets ook graag bome en die natuur, maar ek beskou myself as \u2019n amateur.\u201d<\/p>\n\n\n\n Sy konsentreer tans op die skryf van kortverhale, die digkuns en veral die haikoevorm. \u201cEk het in 2018 \u2013 toe ek besluit het om voltyds te skryf \u2013 verlief geraak op die haikoe. Ek het toe Falling poems gestig, \u2019n kollektief wat digkuns in al sy vorme bekendstel. Die projek is op Nelson Mandela-dag, 18 Julie 2020, met die Illustrated haiku collage about social distance & corona virus <\/em>geloods.<\/p>\n\n\n\n \u201cToe ek die nuus ontvang dat ek vir die Kommadagga-slypskool gekies is, was ek so geskok! Ek was by die internetkafee en het my hande op my gesig gesit van blydskap! Ek het net my kop bly skud en die mense om my het seker gedink ek het bejossie geraak!\u201d<\/p>\n\n\n\n Stef wil die nuwe stories diep binne-in haarself ontdek en is bly oor die geleentheid om medeskrywers te ontmoet en gesprekke te h\u00ea met mense met ink in hul bloed. \u201cHierdie projek bring vir my meer selfvertroue; ek hoef nie meer te twyfel nie.\u201d<\/p>\n\n\n\n Sandile Ntuli<\/strong><\/p>\n\n\n\n Sandile Ntuli beskryf homself as \u2019n aktiewe dromer: \u201cEk glo daarin om my drome na te jaag eerder as om passief te kyk hoe hulle by my verbydryf.\u201d<\/p>\n\n\n\n Hy het \u2019n tweelingbroer, Andile, en hulle is 28 jaar gelede in Emalahleni in Mpumalanga gebore. \u201cEk lees Engelse nuus tussen 12h00 en 3h00 in die middag en is medeaanbieder van die aktualiteitsprogram The ego trip<\/em> gedurende die week op die UJ-kampus se radiostasie.\u201d<\/p>\n\n\n\n Sandile wissel met gemak tussen fiksie en nie-fiksie en sy meningstukke oor verskeie onderwerpe verskyn in The Star<\/em>, The Citizen<\/em>, die Sowetan<\/em> en die Mail & Guardian. <\/em>Sommige van sy stories is in Drum<\/em> gepubliseer.<\/p>\n\n\n\n Hy het \u2019n nasionale diploma in kleinsakebestuur en \u2019n BTech graad in bestuursdienste aan die Universiteit van Johannesburg verwerf. \u201cEk is \u2019n onverskrokke Leo, leer op die oomblik Sjinees en skryf graag in my vrye tyd. Wanneer ek my pen neersit, tel ek \u2019n kombuislepel op. Johannesburg is my huidige hartland.\u201d<\/p>\n\n\n\n Om gekies te word om deel te neem aan die Kommadagga-slypskool is \u2019n droom wat waar geword het. \u201cDis \u2019n bevestiging van my reg om te droom en te skryf soos wat ek skryf.\u201d Dit het hom letterlik \u2019n paar dae geneem om die nuus te verwerk dat sy aansoek aanvaar is. Die geleentheid om ander skrywers te ontmoet wat ook dieselfde vuur het wat hulle in die nag wakker hou omdat hulle ook so baie het om oor te skryf, is kosbaar.<\/p>\n\n\n\n Hy gryp die geleentheid aan om saam met Rachelle Greeff te werk en deur haar gementor te word, en om sodoende sy skryfgereedskapskassie aan te vul. \u201cDaar is fiksie en nie-fiksie wat wag om deur my geskryf te word \u2013 draaiboeke vir die radio, televisie en drama wat nog net in my kop bestaan.\u201d<\/p>\n\n\n\n Helena Troskie<\/strong><\/p>\n\n\n\n Net voordat Helena Troskie die goeie nuus ontvang het dat sy vir die Kommadagga-slypskool gekeur is, was haar kleinkinders vir \u2019n week lank by haar op Jeffreysbaai. Dit het gemaak dat sy die boodskap eers twee dae nadat dit aan haar gestuur is, gelees het. \u201cDi\u00e9 oggend word ek heerlik stil en alleen wakker. Vir die eerste keer in dae dink ek aan die slypskool. So met die opstaan gryp ek my bril en my selfoon op pad badkamer toe. Daar is toe \u2019n e-pos wat begin met: \u2018Baie geluk! Ek hoop ek bring goeie nuus op die Maandag!\u2019\u201d<\/p>\n\n\n\n Sy het eers \u2019n wenronde deur die huis gehardloop en het heeltyd, hand-onder-die-ken, \u2019n verbaasde kragwoordjie gefluister.<\/p>\n\n\n\n Toe sy bietjie tot verhaal kom, het sy Theo Kemp se e-pos behoorlik gelees en toe summier vyf mense gebel om haar opgewondenheid uit te basuin.<\/p>\n\n\n\n Helena het op \u2019n skaapplaas buite Jansenville grootgeword, maar het ook in lande soos Uganda en Ysland gewoon en gewerk. Sy skryf kortverhale en kontreistories.<\/p>\n"},"excerpt":{"rendered":"","protected":false,"raw":""},"author":2,"featured_media":1859,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_en_post_content":"\n The first Kommadagga Workshop, an initiative of the Jakes Gerwel Foundation and LitNet, is currently in full swing in Somerset East under the guidance of Rachelle Greeff as mentor.<\/p>\n This project, which focuses on short story writers, received fifty applications from which six candidates were finally selected to attend the workshop. What is strikes one about these candidates is their overwhelming passion for writing and their commitment to making the best of this opportunity to develop their skills.<\/p>\n This is how the project organisers expressed themselves.<\/p>\n Theo Kemp, executive director of the Jakes Gerwel Foundation:<\/strong><\/p>\n 'The interest in the workshop and the standard of the applications were so overwhelming that it was difficult to make a decision. This is why we selected six candidates, instead of only five as planned initially. It is extremely encouraging to see that this project, which we are presenting for the first time this year, already addresses such a great need.'<\/p>\n Etienne van Heerden, founder-editor of LitNet:<\/strong><\/p>\n 'When I read about how excited each of the chosen writers is about this retreat and time to put their head down in the clear air of the Eastern Karoo, my own heart did a somersault. I am happy that we at LitNet and the Gerwel team could work together to establish this workshop \u2013 and that with such an experienced mentor as Rachelle Greeff.'<\/p>\n To Rachelle Greeff<\/strong>, accomplished and respected writer, it is the standard of the applications that she finds so inspiring. This is why she finds it such a delightful task to work with this group of people in Paulet House in Somerset East. 'If it was practically viable, the first Kommadagga Workshop could have harvested two, three times as many applicants from the sterling list of applicants.'<\/p>\n The participants<\/strong><\/p>\n We proudly introduce the six writers that are attending the Kommadagga Workshop of Litnet and the Jakes Gerwel Foundation from 12 October to 1 November in Somerset East.<\/p>\n Regardt Visser<\/strong><\/p>\n Regardt Visser studied languages and cultural studies at the Stellenbosch University where he also completed his honours degree in scriptwriting and directing. This has led to work as scriptwriter and director in the theatre and film industry. Regardt has recently started scriptwriting for the well-known soapie Binnelanders<\/em>.<\/p>\n Regardt says that stories have been part and parcel of his childhood in the fishing village Velddrif. 'Stories have always been the currency in which my family and the town operate \u2013 an unspoken competition among us. I remember school breaks when you tell everyone about your weekend as in \"Wa-wa-wait, that's still nothing. Listen to this one\"<\/em>,<\/em> and then that story was your biggest asset.'<\/p>\n To tell a good story matters more to him than the destined medium. Nevertheless, he has a preference for the short story as a form and he has been sitting with an idea for a collection of stories that centre around a single theme for very long.<\/p>\n At the beginning of the year, Regardt promised himself that he would try to do something concrete about his writing. The writer Ryan Pedro, whose Pienk ceramic-hondjies<\/em> appeared recently, told Regardt of his experience at Paulet House and encouraged him to apply for the Kommadagga Workshop.<\/p>\n 'I started to tremble when I received Theo's mail. The whole year I've been on the look-out for such an opportunity. I am grateful to the Jakes Gerwel Foundation for this space they created, for investing in writers, stories and voices from diverse backgrounds.'<\/p>\n Regardt's idea for a collection of short stories can now get wings. All his favourite books, such as Chinatown<\/em>, Oolog<\/em> and Pienk ceramic-hondjies<\/em> have been written at Paulet Huis. So, to be writing in this same space is simply fantastic.<\/p>\n Theolla Langenhoven<\/strong><\/p>\n Theolla Langenhoven is from Belhar and works as a personal assistant. She gets her inspiration from people whose stories are generally not told or written about. 'I love doing community work. This is where I get my stories from, but it's also a place where I can make a small difference to people's lives.'<\/p>\n Theolla's stories take place mainly against the backdrop of coloured communities, a setting with which she's familiar. She enjoys the forcefulness of short stories, columns and opinion pieces that help you 'to communicate the story to the audience who benefit from that specific medium by using only a limited number of words'.<\/p>\n The Kommadagga Workshop is an opportunity for her to increase her knowledge and broaden her scope. She says that it was an emotional moment when she heard that she was selected to be part of this project. 'I'm a late bloomer as a writer. So it's an honour and a great privilege to attend this workshop that focuses on my favourite genre.' And to have the chance to learn from Rachelle Greeff makes her even more aware of the privilge, 'because she is one of the best.'<\/p>\n Zubayr Charles<\/strong><\/p>\n Zubayr Charles grew up in the picture-postcard neighbourhood of the Bo-Kaap. He teaches English First Language at the Good Hope Seminary High School and coordinates the school's drama club. At the same time, he is busy with his master's degree in creative writing at UCT.<\/p>\n 'I write short stories, but I also consider myself a poet and playwright. In 2019 I showcased my first play dealing with gender-based violence The Battered Housewives' Club<\/em>.' Zubayr is in the process of self-publishing an anthology of poems on the topic of the gentrification of the Bo-Kaap.<\/p>\n Zubayr was hesitant about submitting his work to the Kommadagga panel. 'I have learnt that reading is subjective and people can either really like or dislike one's writing. So, I wasn't sure how the panellists would respond to my submission. When I received the good news, it was humbling because, although I have grown more confident in my writing, I wasn't sure about the reaction I would receive.'<\/p>\n The short story he submitted deals with many of the taboos that millennials in Cape Town struggle with and that older and more conservative generations may not necessarily warm towards.<\/p>\n 'I feel extremely honoured to be part of this programme and I hope to improve my writing in order to continue sharing the stories of the marginalised in the Cape Town of today.'<\/p>\n Stef Cupido<\/strong><\/p>\n Stef Cupido lives in Wellington and is the mother of a twelve-year-old girl. She loves animals and music. 'I'm first of all a writer and then a poet. I also like to draw trees and scenes from nature, but I see myself as an amateur in that regard.'<\/p>\n At the moment she's concentrating on writing short stories and poems, and she is especially fond of using the haiku as a form. 'In 2018 when I decided to write full-time, I fell in love with the haiku. I started the collective Falling to introduce poetry in all its forms. The project has been launched this year on Nelson Mandela Day with the Illustrated haiku collage about social distance & corona virus<\/em>.<\/p>\n 'When I received the news that I was chosen for the Kommadagga Workshop, it was such a shock! I was in the internet caf\u00e9 and I put my hands to my face out of joy! I kept shaking my head and the people around me must have thought I went totally off my rocker!'<\/p>\n Stef wants to discover the stories deep inside her and is grateful for the opportunity to meet other writers and to be able to talk with other people with ink in their blood. 'This project brings me more self-confidence; I don't have to have doubts any longer.'<\/p>\n Sandile Ntuli<\/strong><\/p>\n Sandile Ntuli describes himself as an active dreamer: 'I believe in pursuing my dreams, as opposed to passively watching them pass me by.'<\/p>\n He has a twin brother, Andile, and they were born in Emalahleni in Mpumalanga 28 years ago. 'I read English news between noon and 3 pm, and co-present the actuality programme The ego trip<\/em> during the week on the campus radio station UJFM.'<\/p>\n Sandile switches easily between fiction and non-fiction and his opinion pieces on several topics have appeared in The Star<\/em>, The Citizen<\/em>, the Sowetan<\/em> and the Mail & Guardian. <\/em>Some of his short stories have been published in Drum<\/em>.<\/p>\n He holds a national diploma in small business management and a BTech degree in management services from the University of Johannesburg. 'I'm a bold Leo, currently learning Chinese, and I naturally gravitate to passing my spare time writing. When I put down my pen, I pick up a spatula in the kitchen. Johannesburg is my current heartland.'<\/p>\n To have been chosen as one of the writers to benefit from the Jakes Gerwel Foundation's Kommadagga Workshop is a dream come true: 'It validates my right to dream and gives me the permission to write the way I do.' It literally took him a few days to digest the news that his application was accepted. The opportunity to meet other people with the same fire inside themselves that keep them awake at night because they have so much to write about is precious.<\/p>\n He embraces the chance to work with Rachelle Greeff and to be mentored by her and, in so doing, to stock up on new tools for his writing toolbox. 'There are fiction and non-fiction books waiting to have my name on them. Scripts for radio, television and theatre that live only in my head for now is finally going to see the light of day.'<\/p>\n Helena Troskie<\/strong><\/p>\n Just before Helena Troskie received the good news that she was to attend the Kommadagga Workshop, her grandchildren came to visit her in Jeffreys Bay for a week. Because of this, she read the message only two days after it has been sent to her. 'That morning I woke up in peace and quiet, alone. For the first time in days I thought about the workshop. So, I got up and grabbed my glasses and cellphone on my way to the bathroom. And in my inbox I saw a message starting with: \"Congratulation! I hope that I'm bringing you good news on this Monday!\"'<\/p>\n She sped through the house in record time, and kept repeating an astonished expletive under her breath.<\/p>\n When she finally came to herself for a moment, she read Theo Kemp's email properly and promptly phoned five people to tell them her news with fanfare.<\/p>\n Helena grew up on a sheep farm outside Jansenville, but also had the opportunity to work and live in countries such as Uganda and Iceland. She writes short stories and regional stories.<\/p>\n \u00a0<\/p>\n","_en_post_name":"kommadagga-here-are-our-participants","_en_post_excerpt":"","_en_post_title":"Kommadagga \u2013 here are our participants","_af_post_content":"\n Die eerste Kommadagga-slypskool, ge\u00efnisieer deur die Jakes Gerwel Stigting en LitNet, is op die oomblik in volle swang in Somerset-Oos onder leiding van Rachelle Greeff as mentor.<\/p>\n\n\n\n Hierdie projek, wat fokus op skrywers van die kortkuns, het vyftig inskrywings opgelewer waaruit daar uiteindelik ses kandidate aangewys is om die slypskool by te woon. Wat opval by hierdie kandidate is hulle oorweldigende entoesiasme vir skryf en die gretigheid om die geleentheid wat hulle gegun word ten volle te benut.<\/p>\n\n\n\n S\u00f3 het die organiseerders hulself uitgedruk oor die kandidate.<\/p>\n\n\n\n Theo Kemp, uitvoerende direkteur van die Jakes Gerwel Stigting:<\/strong><\/p>\n\n\n\n \u201cDie belangstelling in die slypskool en die gehalte van die inskrywings was so oorweldigend dat ons nie maklik \u2019n besluit kon neem nie. Dit is om hierdie rede dat ons ses kandidate \u2013 in plaas van die beplande vyf \u2013 gekies het. Dit is uiters bemoedigend om te sien dat hierdie projek \u2013 wat ons vanjaar vir die eerste keer aanbied \u2013 reeds so \u2019n groot behoefte aanspreek.\u201d<\/p>\n\n\n\n Etienne van Heerden, stigter-redakteur van LitNet:<\/strong><\/p>\n\n\n\n \u201cToe ek lees hoe bly elkeen van die gekose skrywers is oor hierdie asemskep en kopneersit in die oop lug van die Oos-Karoo het my eie hart \u2019n springboksprong gegee. Ek is bly dat ons by LitNet met die Gerwel-span kon saamwerk om hierdie slypskool te vestig \u2013 en dit met \u2019n ervare mentor soos Rachelle Greeff.\u201d<\/p>\n\n\n\n Vir Rachelle Greeff<\/strong>, ervare en gerespekteerde skrywer, was dit weer die gehalte van die inskrywings wat vir haar so inspirerend is. Daarom is dit \u2019n heuglik uitdagende taak vir haar om met hierdie groep mense te werk in Paulet Huis in Somerset-Oos. \u201cAs dit prakties haalbaar was, kon die eerste Kommadagga-slypskool twee, drie keer soveel aansoekers uit die geil lys kandidate geoes het.\u201d<\/p>\n\n\n\n Die deelnemers<\/strong><\/p>\n\n\n\n Ons stel graag die ses skrywers voor wat die Jakes Gerwel Stigting en LitNet se Kommadagga-slypskool van 12 Oktober tot 1 November 2020 op Somerset-Oos bywoon.<\/p>\n\n\n\n Regardt Visser<\/strong><\/p>\n\n\n\n Regardt Visser het taal en kultuur aan die Universiteit van Stellenbosch gaan swot waar hy dan ook sy honneursgraad in draaiboekskryf en regisseurswerk voltooi het. Dit het gelei tot skryf- en regisseurswerk vir teaterstukke en films. Regardt het ook onlangs vir die bekende sepie Binnelanders<\/em> begin draaiboek skryf.<\/p>\n\n\n\n Regardt vertel hoe stories sy lewe van vroeg af gekleur het in Velddrif, die vissersdorpie waar hy vandaan kom. \u201cStories was nog altyd die currency<\/em> waarmee my familie en die dorp operate<\/em> \u2013 \u2019n unspoken<\/em> kompetisie onder mekaar,\u201d s\u00ea Regardt. \u201cEk onthou pouses by die skool waar jy almal van jou naweek vertel het soos \u2018Wa-wa-wag, daai\u2019s nog niks. Hoor di\u00e9 een\u2019, <\/em>en dan was daai vertelling jou grootste asset.\u201d<\/p>\n\n\n\n Om \u2019n goeie storie te vertel, maak vir hom meer saak as die medium waarvoor hy skryf. Tog is die kortverhaalvorm \u2019n voorkeurvorm en hy sit al lank met \u2019n idee vir \u2019n eenheidsbundel.<\/p>\n\n\n\n Aan die begin van die jaar het Regardt homself belowe dat hy daadwerklik iets van sy skryfwerk gaan probeer maak. Die digter Ryan Pedro, wie se Pienk ceramic-hondjies<\/em> onlangs verskyn het, het Regardt van sy ervaring by Paulet Huis vertel en hom aangemoedig om vir die Kommadagga-slypskool in te skryf.<\/p>\n\n\n\n \u201cEk het begin bewe toe ek die mail<\/em> van Theo ontvang. Ek soek nog heeljaar na so \u2019n geleentheid. Ek\u2019s dankbaar teenoor die Jakes Gerwel Stigting vir hierdie spasie wat hulle geskep het, waar hulle bel\u00ea in skrywers, stories en stemme van uiteenlopende agtergronde.\u201d<\/p>\n\n\n\n Regardt se idee vir \u2019n kortverhaalbundel kan nou vlerke kry. Al sy gunstelingboeke, soos Chinatown<\/em>, Oolog<\/em> en Pienk ceramic-hondjies<\/em> is by Paulet Huis geskryf. So, om in hierdie selfde ruimte te kan sit en skryf, is fantasties.<\/p>\n\n\n\n Theolla Langenhoven<\/strong><\/p>\n\n\n\n Theolla Langenhoven is van Belhar en werksaam as \u2019n persoonlike assistent. Sy put inspirasie vir baie van haar stories juis uit mense van wie daar normaalweg nie vertel of geskryf word nie. \u201cEk hou verskriklik baie van gemeenskapswerk. Dis waar ek my stories vandaan kry, maar ook \u2019n klein verskil in ander se lewens kan maak.\u201d<\/p>\n\n\n\n Theolla fokus dan veral op verhale wat in die bruin gemeenskappe, haar ervaringsveld, afspeel. Ook geniet sy die trefkrag van kortverhale, rubrieke en meningstukke wat jou help \u201com met min woorde die storie oor te dra waarby die audience<\/em> van daardie spesifieke medium baat sal vind\u201d.<\/p>\n\n\n\n Die Kommadagga-slypskool is vir haar \u2019n geleentheid om haar horisonne te verbreed en haar fokus uit te brei. Sy vertel dat dit vir haar \u2019n emosionele oomblik was toe sy gehoor het sy is gekies om die slypskool by te woon. \u201cAs skrywer is ek \u2019n late bloomer<\/em>, dus is dit vir my \u2019n eer en groot voorreg om hierdie geleentheid wat fokus op my gunsteling genre, by te woon.\u201d En om by Rachelle Greeff te mag leer, maak dat Theolla die voorreg dieper voel, \u201cwant sy is een van die bestes.\u201d<\/p>\n\n\n\n Zubayr Charles<\/strong><\/p>\n\n\n\n Zubayr Charles het in die prentjiemooi woonbuurt van die Bo-Kaap grootgeword. Hy gee Engels Eerste Taal by die Good Hope Seminary High School vir meisies en ko\u00f6rdineer die skool se dramaklub. Terselfdertyd is hy ook besig met sy meestersgraad in kreatiewe skryfwerk aan die UK.<\/p>\n\n\n\n \u201cEk skryf kortverhale, maar beskou myself ook as \u2019n digter en dramaturg. In 2019 het ek my eerste drama The Battered Housewives\u2019 Club <\/em>wat handel oor geslagsgebaseerde geweld opgevoer.\u201d Zubayr is besig met \u2019n digbundel wat die buurtopknapping van die Bo-Kaap as tema opneem en hy beoog om hierdie bundel self te publiseer.<\/p>\n\n\n\n Zubayr was huiwerig om sy werk aan die Kommadagga-paneel voor te l\u00ea. \u201cEk het geleer dat lees subjektief is en mense kan \u00f3f regtig hou van jou werk \u00f3f regtig niks daarvan hou nie. So, ek was nie seker hoe die paneel my voorlegging sou ontvang nie. Die goeie nuus het my beskeie gemaak, al het ek meer selfvertroue in my werk gekry, was ek nie seker oor die reaksie wat ek daarop sou kry nie.\u201d<\/p>\n\n\n\n Die kortverhaal wat hy ingedien het, deel met baie van die taboes waarmee milleni\u00ebrs in Kaapstad sukkel en wat ouer en konserwatiewe generasies miskien nie sal verstaan nie.<\/p>\n\n\n\n \u201cEk voel verskriklik ge\u00eberd om deel te wees van hierdie program en ek hoop om my skryfkuns te verbeter sodat ek kan aanhou om die stories van die gemarginaliseerdes in die Kaapstad van vandag te deel.\u201d<\/p>\n\n\n\n Stef Cupido<\/strong><\/p>\n\n\n\n Stef Cupido woon op Wellington en is die ma van \u2019n twaalfjarige dogter. Sy is mal oor diere en musiek. \u201cEk is eerstens \u2019n skrywer, dan \u2019n digter. Ek skets ook graag bome en die natuur, maar ek beskou myself as \u2019n amateur.\u201d<\/p>\n\n\n\n Sy konsentreer tans op die skryf van kortverhale, die digkuns en veral die haikoevorm. \u201cEk het in 2018 \u2013 toe ek besluit het om voltyds te skryf \u2013 verlief geraak op die haikoe. Ek het toe Falling poems gestig, \u2019n kollektief wat digkuns in al sy vorme bekendstel. Die projek is op Nelson Mandela-dag, 18 Julie 2020, met die Illustrated haiku collage about social distance & corona virus <\/em>geloods.<\/p>\n\n\n\n \u201cToe ek die nuus ontvang dat ek vir die Kommadagga-slypskool gekies is, was ek so geskok! Ek was by die internetkafee en het my hande op my gesig gesit van blydskap! Ek het net my kop bly skud en die mense om my het seker gedink ek het bejossie geraak!\u201d<\/p>\n\n\n\n Stef wil die nuwe stories diep binne-in haarself ontdek en is bly oor die geleentheid om medeskrywers te ontmoet en gesprekke te h\u00ea met mense met ink in hul bloed. \u201cHierdie projek bring vir my meer selfvertroue; ek hoef nie meer te twyfel nie.\u201d<\/p>\n\n\n\n Sandile Ntuli<\/strong><\/p>\n\n\n\n Sandile Ntuli beskryf homself as \u2019n aktiewe dromer: \u201cEk glo daarin om my drome na te jaag eerder as om passief te kyk hoe hulle by my verbydryf.\u201d<\/p>\n\n\n\n Hy het \u2019n tweelingbroer, Andile, en hulle is 28 jaar gelede in Emalahleni in Mpumalanga gebore. \u201cEk lees Engelse nuus tussen 12h00 en 3h00 in die middag en is medeaanbieder van die aktualiteitsprogram The ego trip<\/em> gedurende die week op die UJ-kampus se radiostasie.\u201d<\/p>\n\n\n\n Sandile wissel met gemak tussen fiksie en nie-fiksie en sy meningstukke oor verskeie onderwerpe verskyn in The Star<\/em>, The Citizen<\/em>, die Sowetan<\/em> en die Mail & Guardian. <\/em>Sommige van sy stories is in Drum<\/em> gepubliseer.<\/p>\n\n\n\n Hy het \u2019n nasionale diploma in kleinsakebestuur en \u2019n BTech graad in bestuursdienste aan die Universiteit van Johannesburg verwerf. \u201cEk is \u2019n onverskrokke Leo, leer op die oomblik Sjinees en skryf graag in my vrye tyd. Wanneer ek my pen neersit, tel ek \u2019n kombuislepel op. Johannesburg is my huidige hartland.\u201d<\/p>\n\n\n\n Om gekies te word om deel te neem aan die Kommadagga-slypskool is \u2019n droom wat waar geword het. \u201cDis \u2019n bevestiging van my reg om te droom en te skryf soos wat ek skryf.\u201d Dit het hom letterlik \u2019n paar dae geneem om die nuus te verwerk dat sy aansoek aanvaar is. Die geleentheid om ander skrywers te ontmoet wat ook dieselfde vuur het wat hulle in die nag wakker hou omdat hulle ook so baie het om oor te skryf, is kosbaar.<\/p>\n\n\n\n Hy gryp die geleentheid aan om saam met Rachelle Greeff te werk en deur haar gementor te word, en om sodoende sy skryfgereedskapskassie aan te vul. \u201cDaar is fiksie en nie-fiksie wat wag om deur my geskryf te word \u2013 draaiboeke vir die radio, televisie en drama wat nog net in my kop bestaan.\u201d<\/p>\n\n\n\n Helena Troskie<\/strong><\/p>\n\n\n\n Net voordat Helena Troskie die goeie nuus ontvang het dat sy vir die Kommadagga-slypskool gekeur is, was haar kleinkinders vir \u2019n week lank by haar op Jeffreysbaai. Dit het gemaak dat sy die boodskap eers twee dae nadat dit aan haar gestuur is, gelees het. \u201cDi\u00e9 oggend word ek heerlik stil en alleen wakker. Vir die eerste keer in dae dink ek aan die slypskool. So met die opstaan gryp ek my bril en my selfoon op pad badkamer toe. Daar is toe \u2019n e-pos wat begin met: \u2018Baie geluk! Ek hoop ek bring goeie nuus op die Maandag!\u2019\u201d<\/p>\n\n\n\n Sy het eers \u2019n wenronde deur die huis gehardloop en het heeltyd, hand-onder-die-ken, \u2019n verbaasde kragwoordjie gefluister.<\/p>\n\n\n\n Toe sy bietjie tot verhaal kom, het sy Theo Kemp se e-pos behoorlik gelees en toe summier vyf mense gebel om haar opgewondenheid uit te basuin.<\/p>\n\n\n\n Helena het op \u2019n skaapplaas buite Jansenville grootgeword, maar het ook in lande soos Uganda en Ysland gewoon en gewerk. Sy skryf kortverhale en kontreistories.<\/p>\n","_af_post_name":"","_af_post_excerpt":"","_af_post_title":"Kommadagga \u2013 hier is ons deelnemers","edit_language":"af","_price":"","_stock":"","_tribe_ticket_header":"","_tribe_default_ticket_provider":"","_ticket_start_date":"","_ticket_end_date":"","_tribe_ticket_show_description":"","_tribe_ticket_show_not_going":false,"_tribe_ticket_use_global_stock":"","_tribe_ticket_global_stock_level":"","_global_stock_mode":"","_global_stock_cap":"","_tribe_rsvp_for_event":"","_tribe_ticket_going_count":"","_tribe_ticket_not_going_count":"","_tribe_tickets_list":"[]","_tribe_ticket_has_attendee_info_fields":false,"footnotes":""},"categories":[2],"tags":[],"class_list":{"0":"post-1847","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-news-photos","8":"czr-hentry"},"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/jgf.org.za\/af\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1847","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/jgf.org.za\/af\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/jgf.org.za\/af\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jgf.org.za\/af\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jgf.org.za\/af\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1847"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/jgf.org.za\/af\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1847\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1860,"href":"https:\/\/jgf.org.za\/af\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1847\/revisions\/1860"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jgf.org.za\/af\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1859"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/jgf.org.za\/af\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1847"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/jgf.org.za\/af\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1847"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/jgf.org.za\/af\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1847"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}![\"\"](\"https:\/\/jgf.org.za\/wp-content\/uploads\/2020\/10\/Regardt-Visser280_Fotor.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/jgf.org.za\/wp-content\/uploads\/2020\/10\/Theolla-Langenhoven280_Fotor.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/jgf.org.za\/wp-content\/uploads\/2020\/10\/Zubayr-Charles280_Fotor.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/jgf.org.za\/wp-content\/uploads\/2020\/10\/Stephanie-Cupido280_Fotor.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/jgf.org.za\/wp-content\/uploads\/2020\/10\/Sandile-Ntuli280_Fotor.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/jgf.org.za\/wp-content\/uploads\/2020\/10\/Helena-Troskie280_Fotor.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n<\/figure>\n\n\n\n<\/figure>\n\n\n\n<\/figure>\n\n\n\n<\/figure>\n\n\n\n<\/figure>\n\n\n\n<\/figure>\n\n\n\n<\/p>\n<\/p>\n<\/p>\n<\/p>\n<\/p>\n<\/p>\n<\/figure>\n\n\n\n<\/figure>\n\n\n\n<\/figure>\n\n\n\n<\/figure>\n\n\n\n<\/figure>\n\n\n\n<\/figure>\n\n\n\n